Interviews

Selecteer jaartal

1

2

3

4

5

Uit het Belgische tijdschrift "Het Belang van Limburg", december 1979
HEIKKI MIKKOLA
STOPT
Toen er eindelijk bevestiging kwam omtrent de aanwerving door Yamaha van wereldkampioen 250cc Hakan Carlqvist, kregen de geruchten als zou Heikki Mikkola de motor op stal zetten, nog meer voedingsbodem.
Begrijpelijk ook dat men aan afhaken denkt als een jonger element de voorkeur krijgt. Toch zei Heikki Mikkola ons enkele weken geleden nog: "Ik weet niet of wat het allemaal rondstrooit, maar ik ben vast van plan volgend jaar nog te crossen!"
Wat op dat ogenblik misschien nog waar was maar nu een paar dagen geleden, bijna gelijktijdig met het afscheid van Roger DeCoster werd tegengesproken.
"Je moet het begrijpen. Begin dit jaar kwetste ik mijn rechterknie en nu nog lig ik daar 's nachts soms wakker van. De pijn is dikwijls ondraaglijk en dan begin je jezelf vragen te stellen.
Neen, ik heb dan toch maar besloten er mee te kappen, alhoewel het afscheid pijn doet". Heikki vertelt het ons allemaal terwijl hij luilekker in een zetel zit: "De snelheid van de motoren wordt iedere winter verder opgedreven om toch maar de beste te zijn in het volgende seizoen. De tijd is niet ver meer af dat alleen nog maar supermensen de machines in bedwang kunnen houden.
En als je dan ook nog de mentaliteit bekijkt waarmee sommige jonge piloten het voorbije GP-seizoen afhaspelden - doe wel en zie vooral niet om - dan geloof ik dat de oude Heikki er wijs aan gedaan heeft te stoppen. Ik wil nu eenmaal niet zoals sommige van mijn vrienden in een karretje eindigen. Mijn gezonde leven is me veel te lief..."
Heikki zegt het allemaal broodnuchter en rustig. Hij heeft net een der belangrijkste beslissingen uit zijn leven ge-
IK LEEF
NOG
GRAAG
nomen: stoppen met een hobby waarmee hij zijn brood verdiende.
"Ach, ik heb nog andere pijlen op mijn boog. Ik blijk nu al tot zeker en vast eind juli 1980 racing-manager van Yamaha in Europa en daarnaast kan ik nu nog meer tijd vrijmaken voor mijn familie plus andere hobby's als jagen en vissen in mijn geliefde Finland.
Bovendien kocht ik enkele maanden geleden een prachtige farm met de daarbij horende landerijen, zodat ik best weet wat te doen om mijn tijd om te brengen".
Heikki Mikkola was één van die kleurrijke figuren die we erg zullen missen in het rennerspark. In zijn gebroken Engels was hij steeds bereid een vriendelijk woord te richten tot iedereen die hem aansprak. Hij was de man van de supersnelle eerste ronden, hopelijk bolt hij nog vele jaren langzaam uit in zijn zo mooie Finland waar het goed is om te leven.
"Ach, je mag dat allemaal niet sentimentaliseren. Ik heb prachtige tijden beleefd in de motocross! Maar ik ben nu op een ogenblik gekomen dat ik het niet meer zie zitten om nog verder te crossen in omstandigheden die steeds moeilijker en gevaarlijker worden. Ik dank de motocross en hoop dat de motocross ook reden heeft om mij te danken".
We geloven het wel want de spektakelnummertjes die Heikki opvoerde waren als snoepgoed voor de kijkers die dikwijls alleen maar kwamen om Mikkola, en hem alleen, aan het werk te zien. Heikki is trouwens niet voor niets de enige piloot die zowel wereldkampioen in de 250cc als 500cc werd.
Een man dus die van alle markten thuis was en de volgende jaren wil bewijzen dat dit niet alleen op een crossmachine het geval was.

MON