Interviews

Selecteer jaartal

1

2

3

4

Veertien-daags magazine "MOTO 73", 5e jaargang nummer 23, 1977.
werd na twaalf manchezeges (terwijl DeCoster er vier behaalde) met 50 punten voorsprong wereldkampioen.
Het zag er aanvankelijk slecht uit voor Mikkola. Na 13 Husqvarna-jaren stapte hij over op Yamaha en brak gelijk in zijn eerste wedstrijd een sleutelbeen. "Zeven weken niet rijden", herinnert Heikki zich. "Daardoor raakte ik totaal uit vorm! En ik wilde juist beginnen met het aanpassen van mijn gloednieuwe machine en het opschroeven van mijn conditie voor het GP-seizoen'.

Na Sittendorf begon de victorie.

Toen op 17 april de jacht op het wereldkampioenschap losbarstte, waren noch Mikkola, noch zijn machine in topvorm. "De motor had weliswaar een powerband om te zoenen, maar
op alles om een kansrijke machine te construeren".

Op jacht met Vino.

Mikkola, die evenals de meeste Finnen een nogal teruggetrokken type is, neemt ook dit jaar niet deel aan de met dollars bezaaide Trans-AMA serie in de Verenigde Staten. In plaats daarvan rust hij lekker uit in Hyvinkää, een kilometer of 50 van Helsinki. Hij geeft zich over aan zalig nietsdoen, of trekt er met zijn jachthond Vino op uit.
"Als het Grand Prix-seizoen voorbij is", beweert Mikkola, "Wil ik geen motor meer zien. Een mens moet af en toe op adem kunnen komen. Laat Bob Hannah en Pierre Karsmakers in Amerika de kastanjes maar uit het vuur halen voor Yamaha!"
puntenvoorsprong niet meer in te halen. Een jaar later trok Mikkola tegen de Belg aan het kortste eind, waarna hij in 1976 de 250 cc wereldtitel won met een uiterst kleine voorsprong op Moisseev: één punt. Geen wonder dat DeCoster door iedereen werd beschouwd als de beste crosser aller tijden.

Maar nu is het image van de Suzuki-fabrieksrijder behoorlijk gedeukt: Mikkola speelde dit jaar de eerste viool, daarover bestaat geen twijfel. Mikkola: "Jullie geloven allemaal dat Roger DeCoster geen fouten kan maken, omdat hij zo vaak wereldkampioen is geweest. Maar jullie hebben het goed mis. Goed, hij had het afgelopen seizoen
Ook DeCoster maakt fouten!
door Günther Wiesinger
In 1974 maakte Heikki Mikkola de Belg Roger DeCoster de 500-titel afhandig, om hem in 1975 weer te verliezen. Vervolgens verdween de Fin naar de 250-klasse en behaalde daar wereldtitel nummer twee. Dit jaar keerde hij terug en gaf DeCoster opnieuw het nakijken.
DeCoster wilde namelijk in 1977 zijn zesde wereldtitel behalen en daarmee het record van zijn landgenoot Joël Robert evenaren.

Maar Mikkola stormde na een matige start (een derde en een vierde plaats bij de eerste Grand Prix in het Oostenrijkse Sittendorf) van de ene overwinning naar de andere en werd na twaalf manchezeges
(terwijl DeCoster er vier behaalde) met 50 punten voorsprong wereldkampioen.
Het zag er aanvankelijk slecht uit voor Mikkola. Na 13 Husqvarna-jaren stapte hij over op Yamaha en brak gelijk in zijn eerste wedstrijd een sleutelbeen. "Zeven weken niet rijden", herinnert Heikki zich. "Daardoor raakte ik totaal uit vorm! En ik wilde juist beginnen met het aanpassen van mijn gloednieuwe machine en het opschroeven van mijn conditie voor het GP-seizoen'.

Na Sittendorf begon de victorie.

Toen op 17 april de jacht op het wereldkampioenschap losbarstte, waren noch Mikkola, noch zijn machine in topvorm. "De motor had weliswaar een powerband om te zoenen, maar het rijwielgedeelte was niet om over naar huis te schrijven. En ik was niet je-van-het, omdat ik de voorjaarswedstrijden had moeten missen". Maar: "Ik kreeg al in Sittendorf in de gaten, dat ik van DeCoster weinig te duchten had. Hij was veel slechter in vorm dan Wolsink".
Drie weken later, bij de Nederlandse GP in Norg, bewees Heikki vervolgens dat de combinatie Mikkola-Yamaha onverslaanbaar was: een dubbele overwinning.
Waarom heeft Mikkola na 13 succesvolle jaren Husqvarna in de steek gelaten? "Ze gingen hun uitgaven voor 1977 geweldig beperken. En omdat dat een slechte basis vormt voor het behalen van een wereldtitel, pakte ik mijn biezen. Daarentegen was Yamaha vastbesloten Suzuki een lesje te leren. Ze zetten daar alles op alles om een kansrijke machine te construeren".

Op jacht met Vino.

Mikkola, die evenals de meeste Finnen een nogal teruggetrokken type is, neemt ook dit jaar niet deel aan de met dollars bezaaide Trans-AMA serie in de Verenigde Staten. In plaats daarvan rust hij lekker uit in Hyvinkää, een kilometer of 50 van Helsinki. Hij geeft zich over aan zalig nietsdoen, of trekt er met zijn jachthond Vino op uit.
"Als het Grand Prix-seizoen voorbij is", beweert Mikkola, "Wil ik geen motor meer zien. Een mens moet af en toe op adem kunnen komen. Laat Bob Hannah en Pierre Karsmakers in Amerika de kastanjes maar uit het vuur halen voor Yamaha!"
Heikki "Hessu" Mikkola, die op 6 juli 32 jaar.is geworden, is de enige crosser die ooit in twee klassen wereldkampioen werd. Aan welke klasse geeft hij de voorkeur? "De 250 beviel me uitstekend", geeft hij toe. "Maar toch ben ik blij dat ik in de 500 cc klasse ben teruggekeerd. Hier ken ik de rijders beter, en bovendien prefereer ik de sterkere motoren".

Wie is de beste?

Toen Heikki Mikkola in 1974 een streep haalde door de rekening van Roger DeCoster die zijn vierde achtereenvolgende wereldtitel had willen winnen, had hij het geluk aan zijn kant: DeCoster werd vanaf de start van het seizoen gehinderd door een schouderblessure.

Toen Roger eindelijk zijn vorm hervond, was Mikkola qua puntenvoorsprong niet meer in te halen. Een jaar later trok Mikkola tegen de Belg aan het kortste eind, waarna hij in 1976 de 250 cc wereldtitel won met een uiterst kleine voorsprong op Moisseev: één punt. Geen wonder dat DeCoster door iedereen werd beschouwd als de beste crosser aller tijden.

Maar nu is het image van de Suzuki-fabrieksrijder behoorlijk gedeukt: Mikkola speelde dit jaar de eerste viool, daarover bestaat geen twijfel. Mikkola: "Jullie geloven allemaal dat Roger DeCoster geen fouten kan maken, omdat hij zo vaak wereldkampioen is geweest. Maar jullie hebben het goed mis. Goed, hij had het afgelopen seizoen voortdurend slechte starts. Maar is dat mijn schuld? Ook wordt er gezegd dat zijn Suzuki slechter was dan mijn Yamaha. Maar daar staat tegenover dat hij in de voorafgaande zes jaar altijd het beste materiaal had'".

Rekende Mikkola, toen hij voor 300.000 gulden een jaarcontract met Yamaha sloot, op een nieuwe wereldtitel? "Ik heb voor mezelf een schema opgesteld. Ik wilde in elke Grand Prix 20 WK-punten in de wacht slepen en ik geloofde, dat dat voldoende zou zijn".

Het zou inderdaad voldoende zijn geweest, maar Mikkola overtrof zijn eigen schema met in totaal 32 punten…..
Ook DeCoster maakt fouten!
door Günther Wiesinger
In 1974 maakte Heikki Mikkola de Belg Roger DeCoster de 500-titel afhandig, om hem in 1975 weer te verliezen. Vervolgens verdween de Fin naar de 250-klasse en behaalde daar wereldtitel nummer twee. Dit jaar keerde hij terug en gaf DeCoster opnieuw het nakijken.
DeCoster wilde namelijk in 1977 zijn zesde wereldtitel behalen en daarmee het record van zijn landgenoot Joël Robert evenaren.

Maar Mikkola stormde na een matige start (een derde en een vierde plaats bij de eerste Grand Prix in het Oostenrijkse Sittendorf) van de ene overwinning naar de andere en
het rijwielgedeelte was niet om over naar huis te schrijven. En ik was niet je-van-het, omdat ik de voorjaarswedstrijden had moeten missen". Maar: "Ik kreeg al in Sittendorf in de gaten, dat ik van DeCoster weinig te duchten had. Hij was veel slechter in vorm dan Wolsink".
Drie weken later, bij de Nederlandse GP in Norg, bewees Heikki vervolgens dat de combinatie Mikkola-Yamaha onverslaanbaar was: een dubbele overwinning.
Waarom heeft Mikkola na 13 succesvolle jaren Husqvarna in de steek gelaten? "Ze gingen hun uitgaven voor 1977 geweldig beperken. En omdat dat een slechte basis vormt voor het behalen van een wereldtitel, pakte ik mijn biezen. Daarentegen was Yamaha vastbesloten Suzuki een lesje te leren. Ze zetten daar alles
Heikki "Hessu" Mikkola, die op 6 juli 32 jaar.is geworden, is de enige crosser die ooit in twee klassen wereldkampioen werd. Aan welke klasse geeft hij de voorkeur? "De 250 beviel me uitstekend", geeft hij toe. "Maar toch ben ik blij dat ik in de 500 cc klasse ben teruggekeerd. Hier ken ik de rijders beter, en bovendien prefereer ik de sterkere motoren".

Wie is de beste?

Toen Heikki Mikkola in 1974 een streep haalde door de rekening van Roger DeCoster die zijn vierde achtereenvolgende wereldtitel had willen winnen, had hij het geluk aan zijn kant: DeCoster werd vanaf de start van het seizoen gehinderd door een schouderblessure.

Toen Roger eindelijk zijn vorm hervond, was Mikkola qua
voortdurend slechte starts. Maar is dat mijn schuld? Ook wordt er gezegd dat zijn Suzuki slechter was dan mijn Yamaha. Maar daar staat tegenover dat hij in de voorafgaande zes jaar altijd het beste materiaal had'".

Rekende Mikkola, toen hij voor 300.000 gulden een jaarcontract met Yamaha sloot, op een nieuwe wereldtitel? "Ik heb voor mezelf een schema opgesteld. Ik wilde in elke Grand Prix 20 WK-punten in de wacht slepen en ik geloofde, dat dat voldoende zou zijn".

Het zou inderdaad voldoende zijn geweest, maar Mikkola overtrof zijn eigen schema met in totaal 32 punten…..