Interviews

Selecteer jaartal

1

2

Uit een Belgisch motorblad, 1971.
LONE WOLF MIKKOLA
We kunnen het ons eigenlijk moeilijk voorstellen, als we ons zijn optreden in de strijd om de wereldtitel in herinnering brengen, maar Finlands topcrosser Heikki Mikkola moest in dit prille voorseizoen ervaren dat zijn inschrijving in eerste instantie werd afgewezen voor de (met St. Anthonis de Lentetrofee verrijdende) internationale cross in het Belgische Genk, omdat hij niet van voldoende klasse zou zijn! Geen wonder dat er een enorm geladen Fin in zijn dooie eentje naar de cross in Lummen kwam, waar ze hem dan wel eens aan het werk wilden zien.

Zo geladen en zó in topvorm, dat hij het hele peperdure sterrenveld met daarin het complete Suzuki-fabriekstrio Robert, Geboers en DeCoster alsmede de Britse ploeg met John Banks, Vic Allan en Vic Eastwood en de sterkste Zweden en Duitsers grandioos versloeg. Niet éénmaal, maar royaal in beide manches plus een hanicaprace, waarin de ruige noorderling als allerlaatste van start mocht!

Lummen lag er, wat je noemt, lekker bij. Het was één groot wasbord Des te verbluffender was het te zien hoe de 26-jarige Fin er met zijn Husqvarna overheen gleed. Alsof hij op een asfaltweg reed.

Het veel meer dan tienduizend man sterke publiek was overduidelijk gekomen om de "eigen" top aan te vuren. Maar het gemak waarmee Mikkola (getrouwd en vader van een dochtertje) er direct na de start van tussen ging was voor deze mensen dusdanig onthutsend, dat ze tenslotte het aanvuren van hun Belgische sterren maar opgaven. Er wordt wel eens beweerd dat supporters een rijder tot hogere prestaties kunnen brengen, maar dat ging hier voor de Suzuki-mannen dan toch niet op. Maar wat moet het dan wel niet worden als Mikkola voor eigen publiek rijdt? Hier was hij moederziel alleen en al volkomen ongenaakbaar.
Als extra nummer had Lummens organisatie een handicapwedstrijd bedacht tussen de beide hoofdmanches evenwel niet meetellend voor de einduitslag. Met drie man tegelijk gingen eerst de laatste finishers van de eerste manche van start, gevolgd door de drie iets minder langzamen, etc. En als laatste man natuurlijk onze Fin. Hij leek bij voorbaat kansloos, temeer nadat Heikki al vrij vlot na het begin op z'n kop ging staan. Maar snel raapte hij zijn Huskie op, ging er eens goed voor zitten en daar begon
het spektakel dat heel die Belgische menigte met stomheid sloeg. Een volkomen los-gelaten Fin pakte ze allemaal. Dertig van de sterkste Belgen en buitenlanders passeerde om ook in deze onmogelijke race als winnaar te worden afgevlagd. En het is misschien een wat eentonig ver-haal, maar toen ze in de tweede manche weer netjes allemaal tegelijk van start gingen was het natuurlijk Mikkola die constant voorop reed, onder het motto "zonder supporters gaat het beter".
In ieder geval weten ze nu in België wie Mikkola is!
De uitslag van de twee manches luid bij totaaltelling:
1. Heikki Mikkola (Husqvarna, Finland, 2 punten); 2. Hakan Andersson (Husqvarna, Zweden, 8 pt); 3. Jaak van Velthoven (Husqvarna, België, 10 pt); 4. John Banks (BSA, Engeland, 10 pt); 5. Adolf Weil (Maico, Duitsland, 12 pt); 6. Roger DeCoster (Suzuki, België, 13 pt).